Zawitała wiosna, a z nią słońce, kilkanaście stopni i pierwsze pączki na drzewach. Oczywiście noce u mnie są jeszcze na minusie, ale nie da się ukrywać faktu, że już idziemy w cieplejsze dni, a te zimne zostawiamy za sobą. Z tej lekkości i rześkości zawitał do mnie pomysł, by podzielić się inspirującymi cytatami, z różnych książek, które do tej pory czytałam. Być może jakiś cytat sprawi, że będziesz miała ochotę sięgnąć po którąś z książek? Chcę dzielić się dobrymi rzeczami. I mam nadzieję, że właśnie ten wpis będzie taką dobrą rzeczą dla Ciebie 🙂
Na początek podzielę się cytatem, który miałam przez długi czas na swojej stronie w zakładce „O mnie”. Już go tam nie ma, więc chcę zostawić go dla Ciebie tutaj, bo uważam, że to jest coś, co powinnyśmy sobie dawać każdego dnia, bez wyjątku.
„Mów do siebie tak, jak mówiłabyś do kogoś, kogo kochasz”
Brené Brown
1. Marta Iwanowska-Polkowska "Nażyć się"
„W moich osobistych wędrówkach przez własne zmęczenie odkryłam dwie rzeczy. Po pierwsze to, że bez niego nadal żyję, nadal funkcjonuję i, co ważne, widzę więcej, słyszę i przeżywam więcej. I jestem. Nie znikam. Moje zmęczenie nie jest mną. Może odejść, a ja nadal bez niego będę istnieć. A po drugie, że zmęczenie było jednym z warunków, które musiałam spełnić, by być widzianą, a może i akceptowaną, szczególnie przez Ojca. Wiem, że nie jestem w tym sama. A jak jest u Ciebie? Czy też byłaś widziana, akceptowana, tylko kiedy byłaś zmęczona, kiedy udowodniłaś, że nie obijałaś się od świtu do zmierzchu?”
2. Agnieszka Szeżyńska "Warsztaty Intymności"
„W naszej pozafilmowej rzeczywistości oczekiwanie, ze druga osoba bez naszej pomocy odgadnie, czego potrzebujemy, często nie sprawdza się jako strategia. Wiele osób ma tego świadomość. Jednocześnie te same osoby mogą mieć kłopot zarówno z wyrażaniem swoich potrzeb seksualnych, jak i z reagowaniem na potrzeby drugiej strony. Nawet myśl o tym, by opowiedzieć o (niektórych) seksualnych zachciankach, może wzbudzać lęk, smutek, nerwowość czy złość.[…]”
3. Emily Nagoski "Ona ma siłę"
„[…] pewnego dnia przychodzisz na świat, dostajesz małą działkę żyznej gleby, trochę różniącą się od pozostałych. Twoja rodzina i kultura natychmiast zasiewa na niej ziarna i zaczyna uprawiać twój ogród aź do momentu, kiedy jesteś wystarczająco dojrzała, żeby sama się nim zająć. Zasiewają ziarna: języka, zachowań i wiedzy na temat miłości, bezpieczeństwa, ciała i seksu. I uczą cię, jak uprawiać ten ogród, ponieważ kiedy nastąpi przejście z okresu dojrzewania do dorosłości, weźmiesz za niego odpowiedzialność. […]
Niektórym z nas się poszczęściło, jeśli chodzi o ziemię i jej zasiew. Nasz ogród jest zdrowy i kwitnący od pierwszych chwil samoświadomości. Inne z nas utknęły w toksycznym środowisku własnego ogrodu i nie pozostaje nic innego jak wykorzenić chwasty i zastąpić je zdrowymi sadzonkami, które same wyhodujemy.”
4. Arthur C. Brooks, Oprah Winfrey "Życie, którego pragniesz"
„Wdzięczność nie jest uczuciem, które pojawia się w odpowiedzi na bieżącą sytuację. To praktyka życiowa. Nawet jeśli czujemy, że w tym momencie nie mamy za co być wdzięczni, możemy – i powinniśmy – starać się ją odczuwać […] Wdzięczność zwiększa naszą hojność, cierpliwość i sprawia, że jesteśmy mniej materialistycznie nastawieni do życia.
Pomyślmy o tym, jak traktujemy innych ludzi, kiedy jesteśmy wdzięczni – a od razu zrozumiemy o co chodzi. […]”
5. Natalia de Barbaro "Przędza"
„No więc umiesz czy nie umiesz? Sprawa była bardziej skomplikowana, bo Szymek umiał, kiedy nauczycielka inaczej formułowała pytanie, i przestawał, kiedy formułowała w taki sposób. Ale nie on jeden padał ofiarą tego: „tak czy nie?”, „no mów, tak czy nie?”.
Jesteśmy pocięci na kawałeczki.
Ale to zawodowo czy prywatnie?
Ale to w domu czy w pracy?
No to w końcu tak czy nie?
Energia albo-albo, skądinąd potrzebna, każe nam przeskakiwać codziennie niewidzialne sznurki – tak, jak się kiedyś skakało w gumę a podwórku. Po tej stronie czy po tej? Jesteś za Wisłą czy za Cracovią? Od zawsze czułam, że mnie to uwiera, nie leży to w mojej tkackiej naturze – prawie zawsze na pytanie „jedno czy drugie” słyszę w sobie odpowiedź „jedno i drugie”. I jeszcze – teraz tak, ale za chwilę inaczej. Lubię wielobarwny przeplot nitki, w którym błękit spotyka się z zielenią, zieleń z fioletem, fiolet z granatem.”
6. Marta Iwanowska-Polkowska "Kiedy życie mówi SPRAWDZAM"
„Miłość. Tak, odwaga zaczyna się od miłości. Od czułości dla siebie, od troski o siebie, od akceptacji siebie i swoich niedoskonałości, od gotowości do tego, by przyjąć miłość od innych. Dlatego już wcześniej pisałam ci o miłości, tej do siebie. Gdyby nie uporczywe uczenie się miłości do siebie, nie byłabym tu, gdzie jestem. Nie byłabym taka, jaka jestem. Żywa! Nie przeżyłabym dobrze, a nie tylko przetrwała ostatnich miesięcy. Gdy byłam w szpitalu, gdy czekałam na moją mastektomię, cholernie się bałam. Bałam się i cholernie bał się mój układ nerwowy. Wtedy z pomocą przyszła mi właśnie miłość do siebie. To ona pomogła mi koić siebie w najdziwniejszy dla innych sposób. […] To ona pomogła mi nie czuć się cholernie samotnie, gdy nie mogli być przy mnie najbliżsi. Z moją miłością do siebie nie byłam na tym szpitalnym łóżku samotna, choć byłam tam sama, samiutka.[…]”
7. Ellen Hendriksen "How to be enough"
„[…] Cóż, współczucie dla samego siebie to mieszanka trzech rzeczy: życzliwości wobec siebie, nieosądzającej troski i nawiązania połączenia z szerszym ludzkim doświadczeniem. Ale perfekcjonistyczny mózg robi wszystko na odwrót: jesteśmy dla siebie raczej surowi niż życzliwi, szukamy winy, zamiast wstrzymywać się od osądu i postrzegamy nasze zmagania jako niedociągnięcia, które sprawiają, że nie pasujemy do reszty ludzi, zamiast dostrzegać w tym aspekt międzyludzki. Krótko mówiąc, współczucie dla siebie jest przeciwieństwem samokrytyki nie na jeden, ale na trzy sposoby. Nic dziwnego, że kiedy tego próbujemy, ponosimy sromotną porażkę. […]”
8. Brene Brown "Dary niedoskonałości"
„[…] Teraz rozumiem, że by naprawdę czuć przynależność, muszę być prawdziwa, a do tego jest mi potrzebne ćwiczenie miłości do samej siebie. Przez wiele lat myślałam, że jest odwrotnie: Muszę robić wszystko, co w mojej mocy, by się dopasować, a wówczas poczuję się akceptowana, a przez to polubię siebie. (Męczy mnie już samo myślenie o tym, ile lat tak żyłam. Nic dziwnego, że byłam zupełnie wyczerpana!)”
9. Jon Kabat-Zinn "Gdziekolwiek jesteś, bądź"
„Niedziałanie nie ma nic wspólnego z lenistwem czy biernością. Wprost przeciwnie. Oddawanie się niedziałaniu w bezruchu i wśród aktywności wymaga wielkiej odwagi i energii. Nie jest też łatwo znaleźć specjalny czas na niedziałanie i wytrwać w obliczu wszystkiego, co musi być w życiu zrobione.
Ale ludzie, którzy czują, że zawsze muszą coś robić, nie powinni obawiać się niedziałania. Może okazać się, że dzięki praktykowaniu niedziałania „zrobili” jeszcze więcej i w dodatku lepiej. Niedziałanie oznacza po prostu, że pozwala się rzeczom być i rozwijać po swojemu. Może to wymagać olbrzymiego wysiłku, ale jest to wysiłek pełen wdzięku i sprawności, wysiłek bez wysiłku, „działanie bez działającego”, doskonalone przez całe życie.”
10. Jonice Webb "Wypełnić pustkę"
„Dzieciństwo można sobie wyobrazić jako fundament domu, a dorosłość to sam dom. Oczywiście można wznieść dom na bardzo niestabilnym podłożu i może on wyglądać dokładnie tak samo, jak budynek stojący na solidnych podstawach. Jednak jeśli fundament jest spękany, słaby czy nie trzyma poziomu, to nie będzie mocnym i trwałym źródłem siły, wytrzymałości i poczucia bezpieczeństwa. Jego wady pozostaną niewidoczne dla oka, jednak mogą narazić całą strukturę na poważne ryzyko: jeden silniejszy wiatr i budowa runie.”
I jak, czytałaś już którąś? A może dodasz jakąś na swoją listę "do przeczytania"? Daj znać 🙂
M.
